وقتى صفحه مدار زمين در بهار (اول فروردين) با پرتوهايى كه از خورشيد به طرف زمين مى آيند موازى مى شود، خورشيد در همه جاى زمين دقيقا از شرق طلوع مى كند و ظهرها مستقيما بر فراز استوا قرار مى گيرد. در نتيجه طول روشنايى روز با طول مدت شب در هر جاى زمين برابر مى شود. همين پديده موجب شده است تا اين روز، اعتدال بهارى نام گيرد.

بعد از اعتدال بهاري خورشيد به حركت ظاهرى خود به طرف شمال ادامه مى دهد و تا اول تير ماه هر روز اندكى دورتر از شمال شرق طلوع مى كند.

جوامع پيشين تغييرات فصل ها را در يكى ازاين روزها جشن مى گرفتند. اعتدال بهارى (همانند نوروز ايرانى) روز جشن اقوام پيشين سلتى در فرانسه، ايرلند و انگلستان باستان بود. ساير اقوام اروپاى شمالى هم اين روز را نشانه بازگشت هواى گرم تر مى دانستند. انقلاب زمستانى (معادل يلداى ايرانى) را هم جشن مى گرفتند، چون نشانه آغاز بلند شدن روزهاى منتهى به بهار بود.

سال نو همگى پيشاپيش مبارك!